Wykres pokazuje zysk netto na koniec wybranego przez Ciebie okresu (5 lat). To zysk „na rękę” — po pobraniu opłat i podatku Belki.
Ta sama kwota i ten sam horyzont — dla każdej obligacji i dla lokaty.
Aby dorównać założonej inflacji, inwestycja musi przynieść co najmniej 1593 zł zysku netto.
Co kupujesz, co wraca do tej samej serii i w którym momencie pojawia się opłata.
Horyzont (5 lat) urywa się przed terminem obligacji EDO (10 lat), więc na koniec następuje przedterminowy wykup — i stąd opłata.
Odsetki zostają w kapitale, więc w kolejnym okresie same zaczynają pracować.
po podatku Belki i opłacie za wcześniejszy wykup 300 zł
Okres po okresie, bez zaokrągleń po drodze.
| Okres | Oprocentowanie | Zysk w tym roku | Zysk od startu | Wypłata na rękę |
|---|---|---|---|---|
| 1. rok | 5,35% | +190 zł | +190 zł | 10 190 zł |
| 2. rok | 5,00% | +427 zł | +617 zł | 10 617 zł |
| 3. rok | 5,00% | +448 zł | +1065 zł | 11 065 zł |
| 4. rok | 5,00% | +470 zł | +1535 zł | 11 535 zł |
| 5. rok | 5,00% | +494 zł | +2029 zł | 12 029 zł |
Emitent nalicza odsetki za każdy dzień, a my przesuwamy się po kalendarzu całymi miesiącami. Ponieważ miesiące mają różną długość, rzeczywista wypłata może odbiegać od wyliczonej o drobne kwoty.
Serie indeksowane zależą od odczytów inflacji, których dziś nikt nie zna. Rachunek idzie według ścieżki wybranej w panelu założeń — to przyjęty wariant, a nie przewidywanie przyszłości.
Jeżeli horyzont przekracza termin zapadalności, zakładamy ponowny zakup tej samej serii. Warunki emisji, która pojawi się za kilka lat, nie są dziś nikomu znane.
Parametry przyszłych emisji i przyszłych lokat pozostają nieznane, dlatego cała symulacja opiera się na wybranej ofercie i na założeniach ustawionych w panelu.
To, o co widzowie dopytują pod materiałami o obligacjach.
Wpłacony kapitał pozostaje bezpieczny. Przedterminowy wykup kosztuje od 0,50 zł (ROR) do 3 zł (EDO, ROD) od każdej stuzłotowej obligacji, ale kwota opłaty nie może przekroczyć narosłych odsetek. Najgorszy możliwy scenariusz to oddanie całego wypracowanego zysku — nigdy wpłaconych pieniędzy. Opłata schodzi jeszcze przed podatkiem Belki, więc przy okazji zmniejsza podstawę opodatkowania.
To rachunek emerytalny, w ramach którego trzymane są obligacje skarbowe. Dopóki dotrzymasz ustawowych warunków wypłaty, wypracowany zysk nie jest obciążony 19-procentowym podatkiem Belki. Przełącznik IKE w narzędziu robi dokładnie jedną rzecz: zeruje stawkę podatku. Roczne limity wpłat ani warunki wypłaty nie są modelowane, bo kalkulator nie wie, co jeszcze znajduje się na Twoim rachunku.
Pierwszy okres każdej serii idzie po stawce z listu emisyjnego konkretnej emisji. Dalej ścieżki się rozchodzą: TOS utrzymuje stawkę startową do końca, ROR i DOR podążają za stopą referencyjną NBP (DOR z marżą 0,15 p.p.), a COI, EDO, ROS i ROD dokładają własną marżę do odczytu inflacji. Stawkę ustala się na początku okresu i obowiązuje ona niezmiennie przez cały ten okres.
Za obligacje detaliczne odpowiada Skarb Państwa całym swoim majątkiem. Nie obejmuje ich Bankowy Fundusz Gwarancyjny, bo gwarantem nie jest bank, lecz państwo. W praktyce mówimy więc o ryzyku kredytowym państwa — niewielkim, ale nie zerowym. Żaden scenariusz niewypłacalności nie jest w tym narzędziu modelowany.
Jest to zryczałtowany podatek 19% od zysków kapitałowych, potrącany w momencie wypłaty odsetek. Serie kapitalizujące rozliczają go raz — przy wykupie; serie wypłacające — przy każdym kuponie. Zgodnie z prawem podatku nie zapłacisz w ramach IKE lub IKZE, o ile spełnisz ustawowe warunki wypłaty. Skalę różnicy pokazuje przełącznik IKE w panelu założeń.
Termin zapadalności i mechanika odsetek. TOS (3 lata) ma stawkę stałą i zatrzymuje odsetki w kapitale. ROR (1 rok) i DOR (2 lata) reagują na stopę NBP i wypłacają odsetki co miesiąc. COI (4 lata) jest indeksowana inflacją i wypłaca odsetki raz w roku. EDO (10 lat) też idzie za inflacją, ale kapitalizuje. ROS (6 lat) i ROD (12 lat) powielają mechanikę EDO, z zastrzeżeniem, że kupić je mogą wyłącznie osoby pobierające świadczenie 800+.
Właśnie po to próg inflacji rysowany jest osobną linią. Seria indeksowana płaci inflację powiększoną o marżę, tyle że podatek obejmuje całość odsetek — również tę część, która jedynie odrabia wzrost cen. Przy wysokich odczytach marża po opodatkowaniu bywa niższa od samej inflacji. Wiersz „ponad inflację” rozstrzyga to wprost dla wybranego scenariusza: mówi, czy siła nabywcza rośnie, czy maleje.
Nie — rachunek zakłada jedną wpłatę na starcie okresu i nie zestawia ze sobą strategii zakupowych. Warto natomiast pamiętać, że Ministerstwo Finansów ogłasza ofertę co miesiąc, a promocyjna stawka pierwszego okresu dotyczy wyłącznie tej emisji, w której kupujesz. Którą ofertę bierze pod uwagę obecne wyliczenie, sprawdzisz w selektorze na górze strony.
Narzędzie ustawia obok siebie wszystkie detaliczne obligacje skarbowe Ministerstwa Finansów oraz zwykłą lokatę bankową — przy tej samej wpłacie i tym samym horyzoncie. Pokazuje kwotę faktycznie wypłaconą, czyli już po 19-procentowym podatku Belki i po opłacie za przedterminowy wykup, a obok rysuje próg inflacji: poziom, poniżej którego kapitał traci siłę nabywczą mimo dodatniego zysku.
Każda seria przechodzi przez symulację kolejnych okresów odsetkowych aż do końca wybranego horyzontu. Na koniec odejmowana jest opłata za przedterminowy wykup — jeżeli kończysz przed terminem zapadalności — a następnie podatek od zysków kapitałowych. Zostaje kwota wypłaty i odpowiadająca jej średnioroczna stopa netto. Identyczny rachunek przechodzi lokata bankowa, dzięki czemu zestawienie opiera się na tej samej kwocie, tym samym okresie i tych samych obciążeniach.
Oprocentowanie TOS jest ustalone na starcie i nie zmienia się przez trzy lata. ROR i DOR są powiązane ze stopą referencyjną NBP, przy czym DOR dokłada do niej 0,15 p.p. marży. Cztery pozostałe serie — COI, EDO, ROS i ROD — po okresie promocyjnym z listu emisyjnego płacą odczyt inflacji powiększony o marżę: 1,5 p.p. przy COI, 2 p.p. przy EDO i ROS, 2,5 p.p. przy ROD. W praktyce równie mocno waży druga cecha: TOS, EDO, ROS i ROD zatrzymują odsetki w kapitale, podczas gdy ROR, DOR i COI wypłacają je w trakcie trwania.
Przy serii kapitalizującej odsetki zostają w kapitale i w kolejnym okresie same zaczynają pracować, a rozliczenie z fiskusem następuje jednorazowo przy wykupie. Seria wypłacająca oddaje kupon na bieżąco, więc podatek schodzi przy każdej wypłacie i mniejsza kwota rusza dalej. Ta sama stawka nominalna rozjeżdża się więc na przestrzeni kilku lat. W symulacji wypłacone kupony wracają do tej samej serii — bez takiego założenia porównywalibyśmy nie instrumenty, lecz nawyki użytkownika wobec wolnej gotówki.
Horyzont krótszy od terminu zapadalności oznacza opłatę naliczaną od każdej stuzłotowej obligacji — w zależności od serii od 0,50 zł do 3 zł. Opłata ma górny limit: nie może przekroczyć narosłych odsetek, więc kapitał pozostaje nienaruszony. Schodzi też przed podatkiem, przez co obniża podstawę opodatkowania. Odwrotna sytuacja — horyzont dłuższy od terminu — uruchamia rolowanie: środki z wykupu wracają do tej samej serii na warunkach z dzisiejszej oferty.
Próg inflacji wyznacza kwotę, przy której za zgromadzony kapitał kupisz na koniec dokładnie ten sam koszyk co dziś. Nie jest instrumentem finansowym, więc nie odejmujemy od niego podatku. Lokata z kolei pracuje tu w wariancie odnawianym: kapitalizacja miesięczna, podatek potrącany przy każdej kapitalizacji — tak działa standardowa oferta bankowa. Wynik każdej serii widnieje jako odległość od obu tych linii naraz.
Wyniki mają charakter wyłącznie ilustracyjny i edukacyjny. Nie są rekomendacją, poradą inwestycyjną ani ofertą w rozumieniu przepisów. Nikt nie zna przyszłej inflacji ani przyszłych decyzji RPP — scenariusze w panelu założeń to Twoje własne hipotezy, a nie prognoza narzędzia. Kolejne emisje mogą mieć inne warunki niż dzisiejsza, więc i rzeczywisty wynik może rozminąć się z wyliczonym. Warunki konkretnej serii znajdziesz w jej liście emisyjnym.